henri-2
Geschiedenis maakt tot wie wij zijn of willen zijn. Mijn favoriete boek op de lagere school was Robinson Crusoë van Daniel Defoe. Ik kan mij nog herinneren dat ik het boek een aantal keren heb verlengd. Het verhaal intrigeerde mij, niet vanwege het feit dat Robinson meestentijds alleen was, als wel dat hij zichzelf moest zien te redden. Er stonden hem middelen ter beschikking waar hij de werking al dan niet van kende, maar waarmee hij wel kon leven en overleven. Zijn weg naar het opdoen en toepassen van kennis en ervaringen en zijn verwondering over die ervaringen, heeft mij altijd enorm aangesproken. Mijn jaren in het re-enactment hebben mijn respect voor de “gewone” mens vergroot. Hij wist zich door de eeuwen heen staande te houden, te gedijen en de mooiste dingen te maken van kathedralen tot Franse pendules toe. Vaak met eenvoudigere middelen dan waar wij nu over kunnen beschikken. In deze -jachtige- tijd willen we laten zien aan onszelf en anderen én ervaren dat de kennis van toen wel oud, maar niet verouderd en nog steeds bruikbaar is. De kennis en ervaringen die ik de afgelopen jaren heb opgedaan wil ik nu zelf toepassen en uitbreiden, samen met mensen die ik waardeer en die dezelfde passie delen. Waar kan dat beter dan op een functionerende boerderij omstreeks 1830 waar al die kennis en ervaringen samenkomen.

<< Terug